مجتبایی: بدرالزمان قریب با کارش ازدواج کرد

به گزارش علی بلاگ، فتح الله مجتبایی به مناسبت درگذشت بدرالزمان قریب گفت: قریب نه تشکیل خانواده داد و نه بچه ای داشت و درواقع کارهایش تنها دغدغه هایش بود. او از آن دست افرادی بود که با کارش ازدواج کرد.

مجتبایی: بدرالزمان قریب با کارش ازدواج کرد

به گزارش علی بلاگ به نقل از ایبنا فتح الله مجتبایی، درباره زنده یاد بدرالزمان قریب اظهار کرد: آشنایی من با بدرالزمان قریب به پیش از فرهنگستان زبان و ادب فارسی و به سال 1329 برمی شود، زمانی که با هم در دانشکده ادبیات هم دوره بودیم. خاطرم هست زمانی هم که در دانشگاه هاروارد مشغول تحصیل بودم، وی که در دانشگاه پنسیلوانیا تحصیل می کرد به شهر کمبریج آمد تا با دکتر ریچارد فرای زبان خوارزمی کار کند. وی تخصص اش زبان سغدی بود که در این حوزه فرهنگ نامه ارزشمندی هم منتشر نموده است.

وی ادامه داد: در آن دوره من یک درسی با فرای داشتم که فارسی باستان بود و قریب نیز در آن جلسات شرکت می کرد. بنابراین زمانی که در کمبریج بود نیز با هم در تماس بودیم. همچنین وی گرکانی و تفرشی بود و به این شیوه با هم ارتباط خانوادگی و حتا نسبت سببی هم داشتیم. بعد از آمریکا وی به ایران آمد و به شیراز رفت و از شیراز به تهران آمد و ما باز در فرهنگستان نیز با هم همکار شدیم. او مدت بسیار فعالیت کرد اما متاسفانه بیماری گرفت و دیگر خانه نشین شد.

این عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی در شرح تخصص زنده یاد قریب گفت: او تخصص اش روی زبان های باستانی ایران قدیم بود و به همین دلیل فرهنگ سغدی را نوشت و راهکارهای بسیار خوبی در این حوزه ارائه داد و از این منظر می توانیم بگوییم که کتابش، اثر بسیار مهمی است. همچنین مقالات مهمی در حوزه زبان سغدی نوشته است و به دلیل فعالیت های زیاد او در این حوزه کتاب فرهنگ سغدی وی یک مرجع و منبع بین المللی است.

وی ادامه داد: شکی نیست که او از نظر فعالیت هایی که انجام داده، آدم عظیمی است؛ اما در اینجا باید بگویم که او از نظر اخلاقی هم آدم بسیار عظیم و برجسته ای بود و می توان گفت که او تمام عمرش را پای دغدغه هایش گذاشت. او نه تشکیل خانواده داد و نه بچه ای داشت و درواقع کارهایش تنها دغدغه هایش بود. برخی آدم ها تنها با یک چیز در زندگی ازدواج می نمایند و قریب هم از آن دست افرادی بود که با کارش ازدواج کرد و تمام زندگی اش صرف تحقیق و پژوهش شد. البته در میان دوستان و همکاران ما کم نبودند کسانی که عشق و خانواده شان تنها یک چیز یعنی کارشان بود.

مجتبایی با اشاره به دوره دانشجویی زنده یاد قریب گفت: وی در دوران دانشجویی نیز دانشجوی بسیار خوب و پرکوششی بود و از آنجا که با مرحوم عبدالعظیم خان قریب نسبت داشت، مورد احترام و توجه همه استادان بود. البته در آن موقع صندلی علمی خاصی نداشت و به دلیل کوشش ها و مهربانی مثل زدنی اش همه او را دوست داشتند. او بی نهایت آدم مهربانی بود.

این نویسنده و مترجم در شرح دلایل پرداختن بدرالزمان قریب به زبان سغدی اظهار کرد: پیشرفت علم زمانی اتفاق می افتد که یک پژوهشگر به سمت موضوعی می رود که کسی اطلاعی از آن ندارد. محقق واقعی کسی است که به سراغ سوژه های جدید می رود؛ به نظر من رفتن به سمت موضوعی که همه می دانند و صحبت کردن درباره آن که دیگر هنر نیست.

وی ادامه داد: عده ای فرهیخته عام و مردم و مخاطب هستند؛ اما عده ای هم هستند که به موارد حاشیه ای توجه ندارند و به دنبال علاقه خود می فرایند و در واقع فرهیخته فرهیختگان می شوند. برای مثال در زمان جنگ جهانی اول آدمی به اسم ولف آمد و فرهنگ شاهنامه را ترجمه کرد. او 30 سال عمرش را گذاشت تا برای شاهنامه فرهنگ بنویسد. او تصمیم گرفت برای این حوزه فعالیت کند؛ در حالی که اگر در همان زمان به گوته می پرداخت، شاید خیلی مطرح تر می شد. آدم نباید به خاطر مطرح شدن به خواسته هایش رشوه بدهد و آنها را نادیده بگیرد.

مجتبایی در خاتمه گفت: محقق واقعی به دنبال مجهولات فرهنگ و تاریخ می رود و به علت این که آن موضوع هوادار ندارد و کسی به سمت او نرفته به سمت آن می رود و درباره آن می نویسد و عمرش را سر آن می گذارد تا نقطه تاریک را روشن کند. اگر کسی بخواهد برای دل جامعه کار کند به جایی نمی رسد، پس باید به روشن کردن قسمت های تاریک تاریخ بپردازد؛ حال می خواهد مردم بفهمند یا نفهمند.

منبع: همشهری آنلاین

به "مجتبایی: بدرالزمان قریب با کارش ازدواج کرد" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "مجتبایی: بدرالزمان قریب با کارش ازدواج کرد"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید