ما مانده ایم و تعداد زیادی از بیماران که هیچ کس حمایت نمی کند، متوجه این بی تفاوتی ها نمی شویم

به گزارش علی بلاگ، خبرنگاران/کرمان رئیس دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان گفت: فقط ما مانده ایم و تعداد زیادی از بیماران که کسی از ما حمایت نمی کند، چرا باید در جهان بیشترین تلفات کادر درمان را داشته باشیم؟ ما و همکارانمان شبانه روز بیشتر از 3 تا 4 ساعت استراحت نداریم اما متوجه این بی تفاوتی ها نمی شویم.

ما مانده ایم و تعداد زیادی از بیماران که هیچ کس حمایت نمی کند، متوجه این بی تفاوتی ها نمی شویم

دکتر علی اسماعیلی ندیمی پیش از ظهر امروز دوم آبان ماه در حاشیه تجلیل خیرین رفسنجان از مدافعان سلامت در بیمارستان علی بن ابیطالب(ع) اظهار کرد: آمار مبتلایان تا به امروز بیشتر مربوط به شهر بود و روستاها هم با توجه به تمام شدن فصل برداشت پسته به آمار ما اضافه خواهند شد.

وی اضافه نمود: ما از مردم به جز زدن ماسک در خواست دیگری نداریم و جای تاسف دارد که با تمام این مسائل و سختی هایی که همکاران من تحمل می نمایند اهمیتی داده نمی گردد و مسئولین هیچ توجهی ندارند در صورتی که اگر مسئولین 10 درصد حرف ما را قبول می کردند شاید اقدامات جدی تری انجام می شد.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان تاکید نمود: پروتکل نوشتن و ابلاغ کردن که اهمیت ندارد بلکه باید اجرا گردد، چرا درک نمی گردد روزانه بیش از 300 نفر به دلیل این بیماری جان خود را از دست می دهند اما کسی کاری نمی نماید حال اگر چند سال یک بار یک هواپیما با این تعداد جمعیت سقوط کند تا مدت ها همه درگیر آن می شوند و الان در هر روزانگار یک هواپیما سقوط می نماید.

اسماعیلی ندیمی برگزاری مراسم ترحیم برای فوت شدگان مبتلا به کرونا را در آرامستان یادآور شد و گفت: در شهر به جز آرامستان، تعدادی از جوانان در دورهمی ها و باشگاه های ورزشی بدون رعایت پروتکل های بهداشتی و حتی زدن ماسک تجمع می نمایند وگویا از زحمت های ما بی خبر هستند.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان توضیح داد: فقط ما مانده ایم و تعداد زیادی از بیماران که کسی از ما حمایت نمی نماید، چرا باید در جهان بیشترین تلفات کادر درمان را داشته باشیم؟ ما و همکارانمان شبانه روز بیشتر از 3 تا 4 ساعت استراحت نداریم اما متوجه این بی تفاوتی ها نمی شویم.

اسماعیلی ندیمی تاکید نمود: هر چه جلوتر می رویم تعداد بیماران رو به افزایش است و آمار تا به امروز بیشتر مربوط به شهر بود و روستا ها هم با توجه به تمام شدن فصل برداشت پسته به آمار ما اضافه خواهند شد؛ وقتی پرستار و پزشک ما نفس کشیدنش راحت نیست و خسته و بیمار می گردد و اگر آن ها بیمار شوند بیماران چه باید بنمایند و چه کسی به داد آن ها خواهد رسید؟

وی افزود: ما و همکاران هم ظرفیتی داریم اما وقتی که ببینیم همه با ما هستند مسلما دلگرم تر و مقاومت می شویم، بالاخره داروی این بیماری کشف می گردد و هر چه بتوانیم از تلفات جلوگیری کنیم برنده خواهیم بود.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "ما مانده ایم و تعداد زیادی از بیماران که هیچ کس حمایت نمی کند، متوجه این بی تفاوتی ها نمی شویم" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "ما مانده ایم و تعداد زیادی از بیماران که هیچ کس حمایت نمی کند، متوجه این بی تفاوتی ها نمی شویم"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید