آیا ربات ها دوستان خوبی برای انسان ها می شوند؟ آیا ربات ها دوستان خوبی برای انسان ها می شوند؟

به گزارش علی بلاگ، در سال 2012 فیلمی به نام ربات و فرانک ساخته شد که موضوع آن ارتباط ربات و انسان بود. قهرمان اصلی داستان، یک پیرمرد بازنشسته به نام فرانک است که از علائم اولیه زوال عقل رنج می برد، بنابراین، پسرش برای او یک ربات خانه دار می خرد که می تواند صحبت کند، کار های خانه مانند آشپزی و نظافت را انجام دهد و به فرانک یادآوری کند که داروی خود را بخورد. این فیلمنامه دقیقا مطابق همان چیزی است که اکنون در دنیای واقعی به آن نزدیک می شویم و پرسش این است که آیا دوستی با ربات ها امکان پذیر است؟

آیا ربات ها دوستان خوبی برای انسان ها می شوند؟ آیا ربات ها دوستان خوبی برای انسان ها می شوند؟

به گزارش سرویس آی تی و فناوری انتخاب، فیلمنامه فیلم ربات و فرانک تمثیلی است از زندگی ما، این فیلم، زندگی فرانک را دنبال می نماید، که در ابتدا از ایده زندگی با یک ربات وحشت زده می گردد، به تدریج وی کوشش می نماید با ربات ارتباط برقرار کند و می فهمد که هم از نظر عملکرد مفید است و هم از نظر اجتماعی. این فیلم با پیوند واضحی بین انسان و ماشین به خاتمه می رسد.

این البته یک داستان خیالی است، اما ما را به چالش می کشد که انواع مختلف پیوند های انسان با ربات را کشف کنیم. تحقیقات اخیر، در خصوص روابط انسان و ربات، این موضوع را با جزئیات آنالیز می نماید، جان داناهر، فیلسوف رباتیک، معیار بسیار خوبی برای معنای دوستی مشخص نموده است. نقطه آغاز، از دید او، دوستی واقعی است که اولین بار توسط ارسطو، فیلسوف یونانی توصیف شد، و این مفهوم، یک دوستی ایده آل را پیش بینی می نماید که شامل حسن نیت متقابل، تحسین و ارزش های مشترک است.

در این اصطلاح، دوستی با مشارکت برابر است. ساخت رباتی که بتواند معیار های ارسطو را برآورده کند یک چالش فنی اساسی است. روانشناسان حتی مشاهده نموده اند که مردم چگونه به طور طبیعی و اجتماعی در برابر مصنوعات رسانه ای مانند رایانه ها و تلویزیون ها واکنش نشان می دهند.

محققان انگلستان که مجموعه ای از اصول اخلاقی رباتیک را ترسیم نموده اند، همنشینی با ربات انسانی را به دلیل داشتن توانایی های ارتباط اجتماعی، غیر مهم ارزیابی نموده اند، آن ها معتقدند، هدر دادن انرژی عاطفی بر موجوداتی که فقط می توانند احساسات را شبیه سازی نمایند، همواره پاداش کمتری نسبت به ایجاد پیوند های انسان به انسان خواهد داشت. اما مردم در حال حاضر در حال ساخت پیوند با ربات های اساسی هستند، مانند ارتباط با ربات های نظافتچی و نگهبان.

با وجود این که تعامل اجتماعی در نوع خود پاداش آور است، اما به نظر می رسد روابط با روبات ها بتواند در برطرف اصرار عمیق ما برای ارتباط اجتماعی مانند ایجاد آسایش جسمی، حمایت عاطفی و تبادلات اجتماعی لذت بخش که در حال حاضر توسط انسان های دیگر فراهم می گردد، یاری کند.

در سال 2012 فیلمی به نام ربات و فرانک ساخته شد که موضوع آن ارتباط ربات و انسان بود. قهرمان اصلی داستان، یک پیرمرد بازنشسته به نام فرانک است که از علائم اولیه زوال عقل رنج می برد، بنابراین، پسرش برای او یک ربات خانه دار می خرد که می تواند صحبت کند، کار های خانه مانند آشپزی و نظافت را انجام دهد و به فرانک یادآوری کند که داروی خود را بخورد. این فیلمنامه دقیقا مطابق همان چیزی است که اکنون در دنیای واقعی به آن نزدیک می شویم و پرسش این است که آیا دوستی با ربات ها امکان پذیر است؟

به گزارش سرویس آی تی و فناوری انتخاب، فیلمنامه فیلم ربات و فرانک تمثیلی است از زندگی ما، این فیلم، زندگی فرانک را دنبال می نماید، که در ابتدا از ایده زندگی با یک ربات وحشت زده می گردد، به تدریج وی کوشش می نماید با ربات ارتباط برقرار کند و می فهمد که هم از نظر عملکرد مفید است و هم از نظر اجتماعی. این فیلم با پیوند واضحی بین انسان و ماشین به خاتمه می رسد.

این البته یک داستان خیالی است، اما ما را به چالش می کشد که انواع مختلف پیوند های انسان با ربات را کشف کنیم. تحقیقات اخیر، در خصوص روابط انسان و ربات، این موضوع را با جزئیات آنالیز می نماید، جان داناهر، فیلسوف رباتیک، معیار بسیار خوبی برای معنای دوستی مشخص نموده است. نقطه آغاز، از دید او، دوستی واقعی است که اولین بار توسط ارسطو، فیلسوف یونانی توصیف شد، و این مفهوم، یک دوستی ایده آل را پیش بینی می نماید که شامل حسن نیت متقابل، تحسین و ارزش های مشترک است.

در این اصطلاح، دوستی با مشارکت برابر است. ساخت رباتی که بتواند معیار های ارسطو را برآورده کند یک چالش فنی اساسی است. روانشناسان حتی مشاهده نموده اند که مردم چگونه به طور طبیعی و اجتماعی در برابر مصنوعات رسانه ای مانند رایانه ها و تلویزیون ها واکنش نشان می دهند.

محققان انگلستان که مجموعه ای از اصول اخلاقی رباتیک را ترسیم نموده اند، همنشینی با ربات انسانی را به دلیل داشتن توانایی های ارتباط اجتماعی، غیر مهم ارزیابی نموده اند، آن ها معتقدند، هدر دادن انرژی عاطفی بر موجوداتی که فقط می توانند احساسات را شبیه سازی نمایند، همواره پاداش کمتری نسبت به ایجاد پیوند های انسان به انسان خواهد داشت. اما مردم در حال حاضر در حال ساخت پیوند با ربات های اساسی هستند، مانند ارتباط با ربات های نظافتچی و نگهبان.

با وجود این که تعامل اجتماعی در نوع خود پاداش آور است، اما به نظر می رسد روابط با روبات ها بتواند در برطرف اصرار عمیق ما برای ارتباط اجتماعی مانند ایجاد آسایش جسمی، حمایت عاطفی و تبادلات اجتماعی لذت بخش که در حال حاضر توسط انسان های دیگر فراهم می گردد، یاری کند.

منبع: انتخاب

به "آیا ربات ها دوستان خوبی برای انسان ها می شوند؟ آیا ربات ها دوستان خوبی برای انسان ها می شوند؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "آیا ربات ها دوستان خوبی برای انسان ها می شوند؟ آیا ربات ها دوستان خوبی برای انسان ها می شوند؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید